Crónica de la reunión "de urgencia" de bloggers vascos de Getxo #vaticina PDF Imprimir E-mail
Noticias, eventos
Domingo, 27 de Diciembre de 2009 08:33

¿Qué va a pasar en 2010? Reunión "de urgencia" en Getxo

Ayer a la mañana recibí la invitación de @agirregabiria para acercarme a Getxo y, como no tenía otra cosa que hacer (eso es bastante raro) hice la propuesta a la familia y nos fuimos a pasar el día, primero a Bilbao y después a Getxo.

 

Como Mikel Agirregabiria grabó la reunión en vídeo, tenéis en su blog todo lo que se hizo y dijo, lo mejor es que vayáis a su blog:

http://blog.agirregabiria.net/2009/12/cronica-de-predicciones-para-el-2010.html

El niño que viene y va del vídeo es mi niño, he aprendido a mover a la familia con naturalidad, ya que los niños tienen que aprender a participar de la vida adulta. Yo también acompañaba a mi padre de pequeña a sus asuntos de trabajo y me sirvió mucho para abrir mi perspectiva del mundo.

 

aurreikuspenak familian / vaticinando en familia

 

Voy a dar mi punto de vista sobre los temas sobre los que se habló:

1) la venta de e-books (el hardware): es un regalo bonito, espectacular, pero todavía hay mucha gente que no tiene portatil. Es más probable que se disparen las ventas de ultraportátiles que de e-books, ya que se pueden leer libros electrónicos sin e-books, no son imprescindibles, pero conectarse a internet sí va a ser (es) imprescindible.

 

2) Política 2.0: no sé mucho sobre este tema. Tengo bastante cultura política, pero se ha visto que, en cuanto acabó la campaña electoral, la mayor parte de los políticos se han olvidado de la 2.0. Aún así, veo bien que se mantengan las presiones por el cambio del mundo político, y son los blogueros quienes mantendrán esa presión. Sobre este tema, por lo tanto, escucho y observo pero no hablo.

 

3) El Manifiesto: estoy de acuerdo en que ha sido interesante el movimiento que se ha generado en un solo día. ¿Que ha habido intereses para sacar adelante ese manifiesto y no otros? Sin duda, eso siempre ha sido así, no es nada nuevo. Lo que pasa es que firmar el manifiesto ha supuesto dar la representatividad a personas concretas y esas personas ahora quieren dar forma jurídica al manifiesto. En lugar de publicar el manifiesto en el blog, he preferido añadirme a la iniciativa de lalistadesinde.net, me ha parecido más valiente y variada en la participación.

 

4) Representación en internet: este es un tema unido al anterior. Antes del Manifiesto, tuvimos ocasión de pensar sobre este tema de forma más cercana y, en mi opinión, fue más natural la forma en la que afrontó la situación. Me estoy refiriendo a la polémica sobre la relación Gobierno Vasco-Software Libre y un post publicado por @txipi en http://softwarelibre.deusto.es/, en aquella ocasión el Gobierno Vasco quiso hablar con Txipi directamente para aplacar la polémica pero @txipi prefirió jugar de manera más honesta: convocó una asamblea para contrastar opiniones y posturas (para saber más: http://softwarelibre.deusto.es/de-eskola-librea-a-aske/ o la crónica en este blog). El proceso de escritura del Manifiesto debería haber sido más transparente y diversa, al menos para reducir sospechas.

 

5) Participación 2.0 de la mujer: este tema salió de forma indirecta y voy a aprovechar para dar una breve opinión. Es muy fácil caer en tópicos, pero estoy de acuerdo con lo que mencionó @noemipastor : en eso, internet no es diferente de lo presencial. Y a eso añadiré otra idea: somos muchas las que andamos en internet y si no tenemos mucho eco no es porque no nos movamos sino porque lo que hacemos tiene menos prestigio social. Al igual que en la vida presencial, también en internet tiene más valor las actividades más habituales en los hombres. Un dato negativo: en la Facultad de Informática de la UPV/EHU ha decrecido notablemente el número de mujeres matriculadas (el profundo conocimiento informático está muy bien valorado en la red). Yo misma suelo estar rodeada de chicos en la formación en TIC, y eso que me muevo en formación didáctica y no tanto tecnológica. Las mujeres pedagogas se sitúan bastante alejadas de las TIC. Esto afecta en gran medida en el asentamiento de la Escuela 2.0 en Primaria, ahora voy a este tema...

 

6) Eskola 2.0: tengo que escribir un post específico sobre este tema, así que aquí seré breve. Este ha sido el tema que elegí para mi vaticinio. Aunque aún no han llegado los ordenadores a los centros, debemos empezar el proceso con optimismo. Soy muy consciente de lo difícil que es cambiar la escuela, integrar los ordenadores en las programaciones, cambiar la dinámica de las clases... pero el optimismo es imprescindible para afrontar este nuevo proceso. No estoy de acuerdo con la vía por la que el Gobierno ha iniciado este proceso, pero estoy acostumbrada a jugar con las cartas que me van tocando. Sobre este tema tan complejo solo voy a comentar ahora un par de cosillas:

- Esos netbooks deben ser ordenadores "normales, no "adaptados. Deben tener el software de los ordenadores "normales". Dar a los niños/as ordenadores "adaptados" es como hablar a los niños pequeños con onomatopeyas: una ofensa a su inteligencia. Los niños de entre 0 y 6 años puede que necesiten adaptaciones de hardware, ya que, entre otras cosas, los huesos de sus manos no están desarrollados aún (tienen menos huesos incluso). A partir de esa edad pueden utilizar cualquier ordenador (nuestro hijo utiliza ordenadores desde el primer año de vida, con ayuda).

- Los niños y niñas pueden realizar muchas actividades interesantes con el ordenador. Numerosas experiencias educativas han sido ya llevadas a cabo en Primaria, no hace falta inventar la rueda. La clave: convertir a los niños y niñas en creadores de contenidos, editores, usuarios críticos, buenos buscadores/rastreadores... Los ordenadores tienen gran potencial para revolucionar la Escuela y la Educación, si se les saca jugo. Soy optimista, pero realista: esto no sucederá de un día para otro, ni en todas partes. Pero está claro que los maestros aprenderán junto con sus alumnos, si dejan a sus alumnos que les enseñen, sin sentir vergüenza o pérdida de estatus.

- No es necesario que los niños/as se lleven los netbooks a casa si han tenido tiempo de utilizarlos en la escuela a su gusto, sin ser dirigidos, y no solo para hacer "tareas" o "trabajos".  Los niños de Primaria no necesitan estar constantemente conectados para aprender y llevar siempre un ordenador encima puede acarrearles problemas. Para empezar: estos niños tienen otros dispositivos electrónicos con los que trabajar/jugar. Según la encuesta realizada a alumnos de 5º y 6º de Primaria, solo dos niños no tenían ninguna consola (el 70% tenía 3 consolas diferentes). Aquí tenéis más detalles de la encuesta: http://www.slideshare.net/ainhoaezeiza/encuesta-tic-en-5-y-6-de-primaria-de-ikasbide-ikastola

Dar a un niño de 10 años un objeto caro es darle una fuente de problemas. Con esa edad, todavía se mueven mucho físicamente y una carga así no les va a beneficiar. Hace tiempo que logramos en muchas escuelas que nos niños no anduvieran de aquí para allá con los libros, tener que cargar ahora con un portatil sería un atraso. Ya tendrán tiempo de desarrollar esa tendencia al uso continuo de internet, no hace falta hacerlo todo de golpe, a ver si va a pasar como con el inglés, que como nosotros no pudimos aprenderlo de niños ahora agobiamos a nuestros hijos con academias para que sepan bien la lengua. No hace falta que los niños anden pegados a un portatil para que desarrollen competencias TIC (por cierto, ¿no he dicho todavía que tanto la PSP como la Nintendo DS se pueden conectar a internet? Y la PSP puede leer pdfs y otros formatos).  A lo mejor, lo que estamos pidiendo es que regalen ordenadores a las familias, no a los niños. Un netbook por familia y wifi gratuita. Y mientras tanto, no andemos cargando las mochilas de los niños.

 

 7) "Realidad aumentada": creo que el vaticinio de @ibax va a ser el más acertado, estoy de acuerdo con que 2010 va a ser  el año de la propagación de la realidad aumentada, tanto en los videojuegos (Invizimals ha sido uno de los juegos estrella) como en los negocios (http://mashable.com/2009/12/26/augmented-reality-marketing/ via @euskaljakintza). Sony ha hecho una apuesta clara, también Lego ha comenzado a utilizarla y, si no me equivoco, Mac anda detrás de su integración con el iPhone. El año que viene va a ser el año de las nuevas formas de visualización, seguro que sí.

 

Invizimals irudia / imagen Invizimals PSP

 

Y con esto acabo la crónica. Si queréis seguir con el tema, buscad #vaticina en Twitter. Pasamos una bonita tarde, como para repetir. Solo espero que el año que viene el Olentzero me traiga algo de la línea de ropa de Mac ;-)

Comentarios
Añadir nuevo Buscar RSS
+/-
Escribir comentario
Nombre:
Email:
 
Website:
Título:
Código UBB:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
 
Por favor introduce el código anti-spam que puedes leer en la imagen.
M@k, el Buscaimposibles |2009-12-27 15:47:14
Oso kronika ona. Ez nuen espero horrenbesteko eztabaida eskola 2.0-ri buruz, baina argi dago hemen jarrera ezberdinak egon behar direla gauza guztientzat. Portatilei buruz esaten duzuna zentzu dauka, baina nire eritziz komenigarriagoa izango zen etxera eramatea, zihur nago gurasoek ere bere zirrara digitala apurtu ahal izango zuketela portatil horien laguntzaz.
M@k, el Buscaimposibles |2009-12-27 15:59:24
(Hum,vaya,yo venía ahora del post en castellano :P)

Sólo decirte que cuando se hablaba de política a veces era de "politika 2.0": http://politika20.wikispaces.com
Mikel Agirregabiria  - blog.agirregabiria.net |2009-12-27 21:18:11
¡Excelente, extensa y amena crónica, Ainhoa, y aún mejores aportación en vivo de toda la familia ayer!

Saludos a Xabier y Jose
Noemí |2009-12-28 08:13:56
Kronika ederra eta oso-osoa. Hurrengora arte, musu pila.
ainhoa  - Mila esker denoi! Muchas gracias a todos/as |2009-12-28 13:05:35
Mila esker zuen iruzkinengatik, hau bai Gabonetako opari polita! Muchas gracias por vuestros comentarios, bonito regalo de Navidad :)

@M@k, el Buscaimposibles: beharbada ordenagailuak etxera oporretan edota asteburuetan eraman ditzakete, egunero-egunero berarekin ibili gabe. Hala, familiak parte sentituko dira haurra agobiatu gabe.
Voy a dejar el término Política 2.0 porque hablaba en genérico, no específicamente sobre Politika 2.0.

@Mikel Agirregabiria: siempre está bien tener un niño a mano para preguntarle cuestiones de actualidad, tienen una visión sorprendente de la realidad.

@Noemí: mila esker, pozten naiz zu ezagutzeaz, uste dut puntu komun asko ditugula